Twee werelden

‘Gaan wormen gelijk dood, als je ze doormidden knipt?’

Hij kwam binnen, met een bleek smoeltje, zijn gezicht omlijst met een prachtige bos krullen.

Zijn moeder liep achter hem. Toen hij zich in een stoel liet zakken, kuste ze hem gedag. ‘Veel plezier, vent.’

Hij knikte.

Het was de vierde keer dat hij kwam. Zijn ouders zaten in een vechtscheiding en hij zat er flink tussen.

echtscheiding, werelden, verhuizen, hel;endeverhalen

De eerste keer zat hij als een blok beton. De tweede keer was hij constant in beweging. Hij zat geen ogenlik stil op zijn stoel, pakte speelgoed, legde het weer neer, nam een boek, gooide het weer terug. De derde keer had hij het hele uur gehuild, met grote uithalen.

‘Ik weet niet meer wie ik moet geloven,’ zei hij.

Nu ging hij rustig zitten. Zou het beter met hem gaan?
Ik ging drinken halen en wat snoep.

‘Geertje, als je een worm nu door knipt, blijft hij dan leven?’
Ik wist het niet zeker, maar ik had het wel eens gehoord.
‘Misschien leeft hij wat korter?’
‘Dan wil ik een worm zijn, in twee stukjes.

En dan woont de ene helft van mij bij mijn vader, en de andere helft bij mijn moeder. en

ook al leef ik dan wat minder lang, dat geeft niets.’

Snap je dat ik van slag was? Ik heb mijn arm om hem heengeslagen. Hij bleef even, stilletjes, zitten, met zijn kopje tegen me aan.

Mijn liefde en mededogen deden me gewoon lijfelijk zeer.

‘Zo! En dan wil ik nu dat je voor gaat lezen. Allemaal verhalen over kinderen, die net als ik gescheiden zijn.
En onderwijl ga ik tekenen.

Ik ging lezen
over een aap, die gescheiden was,
een eekhoorntje dat ook in twee werelden leefde.
En over geel en blauw en groen.
En over een kameleon.

En toen was het uur voorbij. Hij gaf me de tekening: een moeder, een vader, en een kind.
Springend, vrolijk.

‘Mag ik het vertellen aan je ouders? Over die worm, enzo. En mag ik die tekeningen laten zien.’

Hij knikte, blij.

‘Als ik er maar niet bij ben.’

Blijf op de hoogte

Vond je deze blog de moeite waard? Deel het met je vrienden

Gelukkigmetjewerk 2019 © All rights reserved